Tenor ve şehir
Caruso ve Sorrento
Napolili tenor Enrico Caruso ve Sorrento yakınlarındaki son yazı, ayrıca denizin üzerindeki bir otel odasından doğan Lucio Dalla şarkısı.
Yerlerinizi ayırtın ↗Napolili tenor
Enrico Caruso 25 Şubat 1873'te Napoli'de doğdu ve 2 Ağustos 1921'de yine orada, 48 yaşında hayata veda etti. Doğumundan bir gün sonra, ailesinin via Santi Giovanni e Paolo'daki evinin yanındaki kilisede vaftiz edildi. 20. yüzyılın en seçkin tenoru ve 1902 ile 1920 arasında yaptığı yaklaşık 250 ticari kayıtla ilk uluslararası kayıt yıldızı olarak kabul edilir. Kariyeri onu 863 kez sahneye çıktığı New York'taki Metropolitan Opera'ya taşıdı, ancak o her zaman memleketinin şarkılarını bis olarak söyleyen bir Napolili olarak kaldı.
Kayıttaki ses
Caruso ile gramofon birbirini yüceltti. 12 inçlik plakları yaklaşık dört buçuk dakikayla sınırlıydı, bu yüzden kaydettiği aryalar bu süreye uyacak şekilde seçildi veya kısaltıldı. Vesti la giubba'nın 1902, 1904 ve 1907 kayıtları 78 devirli dönemin en çok satan plakları arasındaydı. Bir Sorrento konser salonundaki tenor, Caruso'nun şekillenmesinde büyük pay sahibi olduğu bir geleneği sürdürüyor: tek bir ses, kısa ve ünlü bir eser ve o ezgiyi bilen bir dinleyici kitlesi.
Son yaz
New York'ta geçirdiği ağır bir hastalığın ardından Caruso, iyileşmek için 1921 yılının Mayıs ayının sonlarında İtalya'ya gitti. Eşi Dorothy'nin anlattığına göre Napoli ve Sorrento'da toparlanıyor gibiydi ve kilo almıştı. Temmuz ayında arkadaşları onu sıcak havada yorucu gezintilere teşvik etti ve ateşi geri döndü. 31 Temmuz'da grubu Sorrento'dan Roma'daki bir kliniğe doğru yola çıktı, ancak Napoli'ye vardıklarında durumu ciddiydi. İki gün sonra Napoli'deki Hotel Vesuvio'da hayatını kaybetti. İtalya Kralı III. Victor Emmanuel, binlerce kişinin katıldığı cenazesi için Royal Basilica of San Francesco di Paola'nın kapılarını açtı.
Denizin üstünde bir otel
Excelsior Vittoria oteli, Sorrento'da suyun üzerindeki kayalığın üzerinde yükseliyor. Caruso şarkısının anlatımına göre, şarkıcı-söz yazarı Lucio Dalla burada konaklamış; tesadüf eseri, Caruso'nun ölümünden kısa bir süre önce bir süre geçirdiği odada. Otelin sahipleri ona tenorun son günlerini ve genç bir kadın öğrencisine duyduğu tutkuyu anlatmışlar; bu hikâye Dalla'ya şarkının fikrini vermiş.
Şarkı
Caruso, 1980'lerde Lucio Dalla tarafından yazıldı ve tenora ithaf edildi. Şarkı, ölmek üzere olan bir adamın, kendisi için değerli olan bir kızın gözlerine bakışını anlatır ve sözlerinde Caruso'nun hayatından kişilere ve yerlere dair ince göndermeler barındırır. Sorrento, Caruso'nun bu sahil kasabasına sık sık yaptığı ziyaretleri hatırlatan Napolice adı Surriento olarak geçer. Nakarat, 1930'da yayımlanan bir Napoliten şarkı olan Dicitencello vuje'ye dayanır. Dalla'nın şarkı için çektiği kendi videosu, Excelsior Vittoria otelinin Caruso Suiti'nde çekilmiştir.
Dalla'dan sonra
Şarkıyı başka sanatçılar da seslendirdi. Luciano Pavarotti, 1989'da Tutto Pavarotti albümünde şarkıya yer verdi ve Florent Pagny'nin 1996 versiyonu Fransa'da ikinci sıraya kadar yükseldi. Dalla'nın ölümünün ardından şarkı İtalyan single listesine girdi ve ikinci sıraya kadar çıktı. Bir Sorrento otel odasında Napolili bir tenor için yazılan bir şarkı, genel olarak tenorların standardı haline geldi; bu yüzden operayla başlayan bir programda kendine yer buluyor.
Konserdeki yeri
Caruso, Sorrento konserinin ikinci yarısı için adı anılan şarkılar arasında; 'O sole mio, Torna a Surriento ve Funiculì funiculà'nın yanında yer alıyor. Program değişebilir, dolayısıyla bu bir olasılık, bir vaat değil. Eğer duyarsanız, ona ilham veren uçuruma ve otele çok yakın olacaksınız; bu da bir Sorrento konserinin sunabileceği ama bir stadyum konserinin sunamayacağı türden yerel bir ayrıntıdır. Nakarattaki Napolice sözcükleri dinleyin; standart İtalyancanın içinde yer alırlar.
Kaynaklar