İlk bölüm
Yeni başlayanlar için tenor aryaları
Yeni başlayanlar için Sorrento konserine adını veren opera aryaları: Vesti la giubba, E lucevan le stelle ve Nessun dorma'nın arkasındaki hikâyeler.
Yerlerinizi ayırtın ↗Aryalar kısaca
Arya, bir operadan veya benzer bir sahne eserinden alınan solo bir parçadır. Bir konser, birkaç aryayı bir araya getirerek farklı operaların zirve noktalarını tek oturuşta, onları birbirine bağlayan olay örgüsü olmadan duymanızı sağlar. Her zamanki erkek sesleri arasında en tizi olan tenor, en ünlü aryaların çoğuna sahiptir; bu yüzden bir tenor üçlüsü bir programı tek başına aryalarla doldurabilir. Aşağıdaki her eser İtalyanca söylenir ve her biri kendi başına ayakta durur. Opera ayrıca resitatif denilen, aryalar arasında olay örgüsünü taşıyan konuşma benzeri bölümleri de kullanır; bir konser bunları dışarıda bırakır ve ezgileri korur.
Vesti la giubba
Ruggero Leoncavallo'nun 1892'de prömiyeri yapılan operası Pagliacci'den geliyor. Şarkıcı, karısının ihanetini yeni öğrenen ama yine de palyaço kostümünü giyip sahneye çıkmak zorunda olan gezgin oyuncu Canio'yu canlandırıyor. Arya, dışarıda gülen içeride ağlayan trajik palyaçonun resmidir. Başlık kostümü giy anlamına gelir ve İngilizce versiyonu genellikle On with the Motley olarak adlandırılır. Enrico Caruso'nun 1902, 1904 ve 1907 kayıtları 78 devir döneminin en çok satan plakları arasındaydı.
E lucevan le stelle
Giacomo Puccini'nin Tosca operasına aittir ve ilk kez 14 Ocak 1900'de Roma'daki Teatro Costanzi'de, huzursuzluk korkusuyla planlanandan bir gün sonra duyulmuştur. Son perdede ressam Cavaradossi, bir saatlik ömrü kalmış halde hapistedir. Tosca'ya bir mektup yazmak ister ve sonra anılar onu öyle bürür ki mektup aryaya dönüşür: ve yıldızlar parlıyordu. Operanın, Tosca'nın kendi Vissi d'arte aryasının yanı sıra en ünlü iki aryasından biridir.
La donna è mobile
Verdi'nin Rigoletto operasında Mantua Dükü'nün şarkısıdır; ilk kez 11 Mart 1851'de Venedik'teki La Fenice'de, Dük rolünde Raffaele Mirate ile sahnelenmiştir. Başlık kadın değişkendir anlamına gelir. Verdi, açılış gecesinden saatler öncesine kadar eseri şarkıcılardan ve orkestradan sakladı ve melodinin ıslıkla çalınmasını yasakladı; rivayete göre ertesi sabah sokaklarda söyleniyordu. Sadece iki üç dakika sürer, bu da onu tenorların gözde gösteri parçalarından biri yapar.
Nessun dorma
Puccini'nin 1924'teki ölümünde yarım kalan, Franco Alfano tarafından tamamlanan ve 25 Nisan 1926'da prömiyeri yapılan Turandot operasının son perdesinden gelir. Prens Calaf söyler ve kimse uyumasın der. Prensesin üç bilmecesini yanıtlamıştır ve prenses şafaktan önce adını bilirse onu idam ettirebilir, bu yüzden sabaha kazanacağını umar. Luciano Pavarotti, 1990 Dünya Kupası için söyledikten sonra eseri opera binasının çok ötesine taşıdı ve eser daha sonra yapılmış en çok satan klasik kayıtta yer aldı.
Orkestral nefes molası
Bu tür konserlerin programlarında bazen enstrümantal bir parça yer alır ve Pietro Mascagni'nin Cavalleria rusticana operasından Intermezzo, Sorrento konseri için adı anılan böyle bir eserdir. Opera ilk kez 17 Mayıs 1890'da Roma'daki Teatro Costanzi'de sahnelenmiştir. 1893'ten bu yana sık sık Pagliacci ile birlikte çifte gösteri olarak sahnelenir; bu eşleştirmeye Cav ve Pag takma adı verilmiştir, böylece konserin ilk yarısı ünlü bir opera gecesini sessizce yankılar.
Granada ve diğer adı geçen eserler
Meksikalı besteci Agustín Lara'nın 1932 tarihli Granada'sı İspanyol şehri hakkındadır; José Carreras'ın imza parçasıdır ve orijinal Üç Tenor'un üçünün de farklı konserlerde solo olarak söylediği tek şarkıdır. Nel blu dipinto di blu ve Con te partirò daha sonraki şarkılardır ve Domenico Modugno ile Andrea Bocelli ile anılırlar. Programda yukarıdaki aryaların yanı sıra bunlara da yer verilebilir; her ikisi de ünlüdür: Volare olarak bilinen Nel blu dipinto di blu 1958'de Sanremo'yu kazandı ve Eurovision'da üçüncü oldu, Con te partirò ise ilk kez 1995'te Sanremo'da Bocelli tarafından söylendi.
Kaynaklar